کارخانه های آبجوسازی معمولاً از گازهای زیادی مانند دی اکسید کربن، آمونیاک و غیره استفاده می کنند. در طول فرآیند تولید، این گازها ممکن است نشت کنند و خطرات ایمنی را در پی داشته باشند. نشت گاز باعث کاهش غلظت اکسیژن هوا در آبجوسازی می شود و باعث خفگی می شود. در عین حال، برخی از گازها نیز قابل اشتعال هستند و باعث انفجار و آتش سوزی می شوند. علاوه بر این، گاز نشتشده توسط باد به جوامع اطراف سرایت میکند و تهدیدی برای محیطزیست و سلامت انسان است.
گازهای سمی و مضر تولید شده توسط کارخانه آبجوسازی در طول فرآیند تولید به طور جدی برای بدن انسان مضر است. انجام برخی اقدامات ایمنی می تواند به طور موثرتری از کارگران در برابر گازهای سمی و مضر محافظت کند.
رایج ترین گاز مضر در کارخانه های شراب سازی و آبجوسازی دی اکسید کربن است. مردم دانش محدودی از دی اکسید کربن دارند، گازی که بیشتر مردم اطلاعات زیادی درباره آن ندارند. به خودی خود سمی است. دی اکسید کربن بدون بو، غیر تحریک کننده برای پوست، و تشخیص آن برای بدن انسان دشوار است، به عنوان یک قاتل نامرئی در نظر گرفته می شود که باید شناسایی شود.
1. آشکارساز گاز قابل احتراق
گاز قابل احتراق به گازی در دما و فشار معمولی اطلاق میشود که پس از تماس با اکسیژن در محدوده غلظت معین، میتواند بسوزد یا منفجر شود و پس از تماس با اکسیژن در محدوده غلظت معینی، با یک منبع آتش یا اکسیدان مواجه شود. با توجه به ویژگی های خطرناک اتانول، آشکارساز در قسمت مخزن ذخیره الکل، منطقه مخلوط کلاس A داخلی، محل ذخیره اسانس و انبار سیلندر گاز نصب می شود. از آنجایی که وزن مخصوص اتانول از هوا بیشتر است، ارتفاع مرکز نصب باید 3.3 تا 0.6 متر از سطح زمین باشد.
هنگامی که منبع رهاسازی در یک مکان در فضای باز است، یعنی منطقه مخزن الکل در فضای باز کارخانه شراب سازی، فاصله بین آشکارساز اتانول و هر منبع انتشار باید در 10 متر باشد. هنگامی که منبع رهاسازی در داخل یک کارخانه بسته است، یعنی یک اتاق ترکیب کلاس A، یک انبار اسانس، یک انبار سیلندر گاز و غیره، فاصله بین آشکارساز اتانول و هر منبع رهاسازی باید در 5 متر باشد و اولین و تنظیمات هشدار سطح دوم گاز قابل اشتعال به ترتیب 25% LEL و 50% LEL می باشد.
2. آشکارساز اکسیژن
شراب در مخازن ذخیره می شود و مخازن دارای دریچه های تنفسی هستند، بنابراین اغلب محیطی با کمبود اکسیژن در منطقه نگهداری شراب وجود دارد. در عین حال، شراب می تواند به عنوان یک ماده قابل اشتعال کلاس B نیز استفاده شود. بنابراین، آشکارسازهای اکسیژن و آشکارسازهای گاز قابل اشتعال باید به طور همزمان در اتاق شراب نصب شوند تا اطمینان حاصل شود که اکسیژن مورد نیاز پرسنل و محیط کار مطابق با الزامات است. محدوده تشخیص ردیاب اکسیژن در گزارش کم 18.5 درصد و در گزارش بالا 23.5 درصد است.
3. آشکارساز آمونیاک
به عنوان یک گاز سمی و قابل اشتعال کلاس B، آمونیاک تحت فشار مناسب به آمونیاک مایع تبدیل می شود. آمونیاک مایع اغلب به عنوان مبرد در شراب سازی ها استفاده می شود و در مخازن ذخیره سازی آمونیاک با فشار بالا ذخیره می شود. اقدامات لازم برای پیشگیری از آتش سوزی در هنگام ذخیره سازی، حمل و نقل و استفاده برای جلوگیری از حوادث نشت و انفجار انجام شود. هنگام نصب آشکارسازهای نشت آمونیاک، باید آنها را در ارتفاع 0.5 تا 2.{4}} متر بالاتر از منبع رهاسازی نصب کنید. آشکارسازها باید در بالاترین نقطه کارخانه که گاز به راحتی جمع می شود تنظیم شود و فاصله افقی از منبع رهاسازی کمتر از 1 متر باشد.
4. آشکارساز دی اکسید کربن
هنگام پر کردن کوکتل ها، خمیر اصلی از طریق یک خط لوله توسط یک پمپ تحویل به کارگاه پرکننده منتقل می شود و به طور مساوی با نسبت معینی از آب دیونیزه شده آنلاین در دستگاه پرکن مخلوط می شود و دی اکسید کربن برای تصفیه کربناته وارد می شود تا یک کوکتل تشکیل شود. دی اکسید کربن می تواند باعث کما یا حتی خفگی در غلظت های بالا شود، بنابراین یک آشکارساز دی اکسید کربن باید در نزدیکی موقعیت عملیاتی پرسنل اتاق پرکن در فاصله 3 تا 0.6 متری از کف قرار گیرد تا اطمینان حاصل شود شخصی ایمنی، و مقادیر هشدار سطح اول و دوم دی اکسید کربن به ترتیب 1250mg·L-1 و 2500mg·L-1 تنظیم شده است.
5. آشکارساز هیدروژن
در طی فرآیند شارژ لیفتراک مقدار کمی هیدروژن تولید می شود. هیدروژن یک گاز قابل اشتعال و انفجار است. اگر در اطراف محل شارژ لیفتراک شعله باز یا منبع احتراق وجود داشته باشد، ممکن است در هنگام برخورد با هیدروژن آتش سوزی و انفجار رخ دهد. غلظت بالای هیدروژن قدرت تخریب بیشتری دارد.
چگالی هیدروژن کمتر از هوا است، بنابراین مکان آشکارساز هیدروژن اساساً با اصل آمونیاک یکسان است، یعنی در موقعیت {0}}.5 تا 2.0 قرار دارد. متر بالاتر از منبع رهاسازی در اتاق شارژ لیفتراک؛ آشکارساز هیدروژن در بالاترین نقطه ای که به راحتی جمع می شود تنظیم می شود و فاصله افقی از منبع رهاسازی باید کمتر از 5 متر باشد.
6. متانآشکارساز گاز EX
با توجه به اصل حفاظت از محیط زیست، گاز طبیعی به طور گسترده در دیگ ها و غذاخوری ها استفاده می شود و همچنین در شراب سازی ها ضروری است. با توجه به ویژگی های قابل اشتعال و انفجار گاز طبیعی، هنگام نصب آشکارساز متان در محل استفاده، فاصله عمودی نقطه نشتی تا سقف باید کمتر از 4 متر باشد و بر روی دیواری کمتر از { نصب شود. {1}}.3 متر از سقف. اگر ساختمان کارخانه نسبتاً مرتفع باشد، باید یک هود جمعآوری گاز برای برآوردن الزامات تشخیص تنظیم شود. علاوه بر این، هنگام نصب آشکارساز، باید یک شیر قطع اضطراری بر روی خط لوله نصب شود تا منبع گاز در حین نشتی قطع شود تا از ضریب ایمنی اطمینان حاصل شود.