ماده 1 استفاده از آلارم تشخیص گاز قابل احتراق (از این پس به عنوان زنگ هشدار) برای نظارت بر نشت و تجمع گاز قابل احتراق در محل تولید وسیله مهمی برای جلوگیری از حوادث انفجار است و باید در مدیریت سیستم گنجانده شود.
ماده 2 استفاده و مدیریت دزدگیرها باید تقویت شود و میزان نصب، میزان بهره برداری و نرخ سالم دزدگیرها به 100 درصد برسد.
سوم، انتخاب آلارم باید دارای شرایط زیر باشد:
1. عملکرد، ساختار، عملکرد و کیفیت باید الزامات قوانین و مقررات ملی را برآورده کند.
2. اخذ مجوز تولید وسایل اندازه گیری صادره از واحد اندازه گیری قانونی کشور.
3. گواهی ضد انفجار صادر شده توسط بخش ملی بازرسی ضد انفجار را دریافت کنید و به سطح ضد انفجار مورد نیاز محل نصب برسید.
4. فن آوری پیشرفته، کیفیت پایدار، پاسخ حساس، تعمیر و نگهداری آسان، اطمینان از تامین قطعات یدکی.
5. کمتر تحت تاثیر گازهای دیگر، دما و رطوبت قرار می گیرد.
6. پس از ابلاغ استاندارد ملی، استاندارد ملی باید به شدت اجرا شود.
ماده 4 - در صورتی که تجهیزات جدید تولید، توسعه یا بازسازی شده و سیستم ذخیره سازی و حمل و نقل احتمال نشت گاز قابل احتراق داشته باشد، باید طبق اصل "سه همزمان" طراحی، ساخت و پذیرش همزمان هشدار داده شود. پروژه های وارداتی و پروژه های پشتیبان داخلی نیز باید مطابق این اصل مجهز به دزدگیر باشند.
ماده 5 مکان، مقدار و نحوه تنظیم آلارم باید با توجه به پیکربندی تجهیزات دستگاه های مشابه در داخل و خارج از کشور و با توجه به تجربه تولید و شرایط واقعی دستگاه انجام شود.
ماده 6 در محل نصب دزدگیر باید به چند مشکل توجه کرد:
1. چگالی گاز قابل احتراق که ممکن است نشت کند.
2. جهت اصلی باد و سایر عوامل محیطی باید برای نصب در فضای باز در نظر گرفته شود.
3. تأثیر آب باران و گاز سمی در تشخیص اصلی.
ماده 7 گاز استاندارد برای کالیبراسیون آلارم، ابزار کالیبراسیون، روش کالیبراسیون و پرسنل کالیبراسیون باید مجوز کتبی از اداره مترولوژی شهرداری محلی را کسب کنند.
آلارم ماده 8 باید در سه سطح کارخانه، کارگاه و تیم مدیریت شود و مدیریت حرفه ای عمدتاً در بخش سیار باشد و بخش های عملکردی ایمنی، فناوری، اندازه گیری و ابزار به طور مشترک مسئولیت دارند.
ماده 9 کلیه ادارات اداری باید سیستمهای مربوطه زیر را با دقت تدوین کنند:
1. مدیریت هشدار، بازرسی، ضایعات، به روز رسانی، تخریب، غیرفعال کردن، خاموش کردن موقت و سیستم پذیرش.
2. سیستم بازرسی و کالیبراسیون دوره ای اجباری.
3. سیستم نگهداری و تعمیرات.
4. سیستم آموزشی برای پرسنل مربوطه.
ماده 10 وظایف ادارات اداری:
1. دپارتمان سیار (سنجش) مسئول سازماندهی بازرسی ساخت و پذیرش دزدگیر جدید در دستگاه تولیدی موجود، نگهداری سالانه (سه ماهه) دزدگیر، تدوین و بررسی طرح اقدامات فنی، وضعیت بهره برداری و تعمیر و نگهداری دزدگیر، بازرسی کیفیت تعمیر و نگهداری، و ارزیابی و ارزیابی شاخصهای عملیات هشدار (نرخ نصب، نرخ بهرهبرداری و نرخ دست نخورده)، مسئول کارهای دیگر در محدوده کسبوکار عادی است.
2. بخش کیفیت، ایمنی و حفاظت از محیط زیست باید در بازنگری و بازرسی پذیرش قبل از بهره برداری آلارم های اضافی شرکت کند، مسئولیت بررسی و ثبت حذف، خاموشی و خاموشی موقت را بر عهده داشته و مسئولیت نظارت بر عملیات، مدیریت را بر عهده دارد. و نگهداری آلارم ها و مسئول انتخاب زنگ دستگاه جدید، تنظیم کار طرح.
3. کارگاه ابزار باید تیمی را تعیین کند، فرد خاصی را به عنوان مسئول نگهداری و تأیید زنگ هشدار و بهبود داده های پرونده تعیین کند.
4. اپراتورها در کارگاه تولید باید عملکرد، اصل و عملکرد دزدگیر را درک کنند.
ماده 11 کارخانه باید سازماندهی و رهبری کار مربوط به زنگ هشدار را تقویت کند، نیروی فنی و پرسنل تعمیر و نگهداری را غنی کند و وسایل کالیبراسیون لازم را بهبود بخشد.
ماده 12 کارخانه باید ضوابط تفصیلی اجرا را بر اساس سیستم تدوین کند و در محدوده ارزیابی سیستم مسئولیت اقتصادی قرار گیرد.
ماده 13: با واحدها و افرادی که به دلیل تقصیر در استفاده و مدیریت دزدگیر مفقود شده اند، حسب شرایط برخورد جدی می شود.