ماده 1 استفاده از آلارم تشخیص گاز قابل احتراق (از این پس به عنوان زنگ هشدار) برای نظارت بر نشت و تجمع گاز قابل احتراق در محل تولید وسیله مهمی برای جلوگیری از حوادث انفجار است و باید در مدیریت سیستم گنجانده شود.
ماده 2 استفاده و مدیریت دزدگیرها باید تقویت شود و میزان نصب، میزان بهره برداری و نرخ سالم دزدگیرها به 100 درصد برسد.
سوم، انتخاب آلارم باید شرایط را داشته باشد
1. عملکرد، ساختار، عملکرد و کیفیت باید الزامات قوانین و مقررات ملی را برآورده کند.
2. اخذ مجوز تولید وسایل اندازه گیری صادره از واحد اندازه گیری قانونی کشور.
3. گواهی ضد انفجار صادر شده توسط بخش ملی بازرسی ضد انفجار را دریافت کنید و به سطح ضد انفجار مورد نیاز محل نصب برسید.
4. فن آوری پیشرفته، کیفیت پایدار، پاسخ حساس، تعمیر و نگهداری آسان، اطمینان از تامین قطعات یدکی.
5. کمتر تحت تاثیر گازهای دیگر، دما و رطوبت قرار می گیرد.
6. پس از ابلاغ استاندارد ملی، استاندارد ملی باید به شدت اجرا شود.
ماده 4: در مواردی که احتمال نشت تصادفی گاز قابل احتراق در واحدهای تولیدی نوساز، توسعه یافته یا بازسازی شده و سیستمهای ذخیرهسازی و حمل و نقل وجود دارد، دزدگیرها باید مطابق اصل «سه همزمان» طراحی همزمان، ساخت همزمان و همزمان تجهیز شوند. پذیرش - پذیرفته شدن. پروژه های وارداتی و پروژه های پشتیبان داخلی نیز باید بر اساس این اصل به دزدگیر مجهز شوند.
ماده 5 محل، مقدار و نحوه تنظیم آلارم باید به دستگاه های مشابه در داخل و خارج از کشور، پیکربندی تجهیزات و تجربه تولید و وضعیت واقعی دستگاه اشاره داشته باشد.
ماده 6 در محل نصب دزدگیر باید به چند مشکل توجه کرد:
1. چگالی گاز قابل احتراق که ممکن است نشت کند.
2. عوامل محیطی مانند جهت باد غالب باید برای نصب در فضای باز در نظر گرفته شود.
3. تأثیر آب باران و گاز سمی بر عناصر تشخیص.
گاز استاندارد ماده 7 برای کالیبراسیون آلارم، ابزار کالیبراسیون، روش کالیبراسیون و پرسنل کالیبراسیون باید از اداره مترولوژی شهرداری محلی مجوز کتبی دریافت کنند.
ماده 8 آلارم باید در سه سطح یعنی کارخانه، کارگاه و تیم مدیریت شود. مدیریت حرفه ای عمدتاً باید توسط بخش موتور انجام شود و بخش های ایمنی، فناوری، اندازه گیری، ابزار و سایر بخش های عملکردی مشترکاً مسئولیت دارند.
ماده 9 کلیه ادارات اداری باید سیستمهای ذیل مربوطه را بطور جدی تدوین نمایند:
1. سیستم مدیریت هشدار، بازرسی، اسقاط، به روز رسانی، برچیدن، توقف، توقف موقت و سیستم پذیرش.
2. سیستم بازرسی و کالیبراسیون دوره ای اجباری.
3. سیستم نگهداری و تعمیرات اساسی.
4. سیستم آموزشی برای پرسنل مربوطه.
ماده 10 وظایف هر بخش اداری به شرح زیر است:
1. دپارتمان سیار (سنجش) ساماندهی بازرسی ساخت و پذیرش دزدگیرهای جدید در واحدهای تولیدی موجود، نگهداری سالانه (سه ماهه) دزدگیرها، تدوین و بررسی طرح اقدامات فنی، بهره برداری و نگهداری دزدگیرها، بازرسی تعمیر و نگهداری را بر عهده دارد. کیفیت، ارزیابی و ارزیابی شاخصهای عملیات زنگ هشدار (نرخ نصب، نرخ بهرهبرداری و نرخ دست نخورده)، مسئول سایر کارها در محدوده تجاری عادی است.
2. بخش کیفیت، ایمنی و حفاظت محیط زیست باید در بررسی آلارمهای اضافی و بازرسی پذیرش قبل از بهرهبرداری شرکت کند، مسئولیت بررسی و تشکیل پرونده حذف، خاموشی و خاموشی موقت را بر عهده داشته و مسئولیت نظارت را بر عهده دارد. استفاده، مدیریت و نگهداری آلارم ها. و مسئول انتخاب زنگ دستگاه جدید، تنظیم کار برنامه.
3. کارگاه ابزار باید یک تیم را تعیین کند، یک فرد خاص را به عنوان مسئول نگهداری و کالیبراسیون آلارم و بهبود آرشیو تعیین کند.
4. اپراتور در کارگاه باید عملکرد، اصل و عملکرد دزدگیر را بداند.
ماده 11 کارخانه باید سازماندهی و رهبری کارهای مربوط به زنگ خطر را تقویت کند، نیروی فنی و پرسنل تعمیر و نگهداری را غنی کند و وسایل کالیبراسیون لازم را بهبود بخشد.
ماده 12 کارخانه باید ضوابط تفصیلی را برای اجرا مطابق با این سیستم تدوین و در محدوده ارزیابی سیستم مسئولیت اقتصادی لحاظ کند.
ماده 13 در استفاده و مدیریت دزدگیرها با واحدها و افرادی که در اثر ترک وظیفه موجب ضرر و زیان می شوند با توجه به شرایط برخورد جدی می شود.